Kalabalık, trafik, kira fiyatları, ancak bir yandan da vapurda çay içmek, gece 3’te bile açık dönerci bulmak… İstanbul tam bir “aşk-nefret” ilişkisi! Pekala, hakikaten İstanbul’da kalmak mı mantıklı, yoksa “Hadi ben kaçtım” deyip öbür bir kente göçmek mi? Bu soruyu yapay zekaya sorduk, cevaplar düşündürücü olduğu kadar eğlenceli de!
Kira mı dediniz? İstanbul’da mesken değil, güya NFT kiralıyorsun!
İstanbul’da mesken kiralamak artık dijital bir yatırım üzere, ne kadar ödediğin belirli değil lakin bir karşılık da göremiyorsun. Yapay zekaya nazaran İstanbul’da ortalama bir 1+1 daireye ödediğin kira ile Anadolu’da müstakil bir bahçeli konut kiralayabilirsin, üstelik üstüne bir de balkon sefası yaparsın. Üstelik aidatlar da cabası! Sitede yaşamıyorsun lakin neredeyse villa aidatı ödüyorsun. İstanbul’da yaşamak istiyorsan, kira geliri değil kira sarfiyatı hesaplarını yeterlice öğrenmelisin. Aksi takdirde maaşın mesken sahibinin banka hesabına sadakatle akar. Bu yüzden her ay “Bu parayla diğer nerede yaşardım?” diye düşünmekten kendini alıkoyamazsın.
Trafik! Sabah çıktın, akşam döndün lakin işe varamadın!
Yapay zekaya nazaran İstanbul’un en büyük düşmanı trafik değil, vakit idaresini yok eden bu devasa sabır testi! Ortalama bir İstanbullu günde 2-3 saatini trafikte harcıyor, bu da yılda yaklaşık 30 günü otomobil camından dışarı bakarak geçirmen demek. Düşünsene, bu vakti yeni bir lisan öğrenmeye, kitap okumaya yahut hobilerine ayırabilirdin. Lakin gerçek şu; İstanbul’da vakit değerli değil, zira birden fazla trafik ışığında tükeniyor. Yakın bir uzaklık bile saatler sürebiliyor. Bu yüzden birçok kişi işe gitmeyi değil, işe varmadan hudut krizi geçirmemeyi muvaffakiyet olarak görüyor.
Sosyal hayat mı? “Evden çıkınca her şey olabilir!” diyen kent: İstanbul.
İstanbul’da dışarı adım attığın anda hayat seni içine çeker. Yolda yürürken sokak müziğine denk gelebilir, bir anda kendini bir stantta ya da sokak şenliğinde bulabilirsin. Yapay zekaya nazaran İstanbul’un en cezbedici yanı, spontane gelişen toplumsal hayatı. Canın mı sıkıldı? Emin ol, biraz dışarı çıkman kâfi, kentin gücü seni içine alır. Yeni beşerlerle tanışmak, farklı etkinlikler keşfetmek ve kültürel zenginliği deneyimlemek isteyenler için İstanbul ülkü bir yer! Bu kadar hareketin olduğu diğer kaç kentte yaşarsın, sahiden bir düşün.
Güvenlik konusu? İstanbul biraz GTA, biraz Sims…
Yapay zeka diyor ki; İstanbul’da yaşamak, hem kent hayatının heyecanını hem de küçük tansiyon sinemalarını tıpkı pakette sunar. Bilhassa birtakım bölgelerde gece yürümek, tehlikeli olabilir. Ufak tefek hırsızlıklar, sokakta garip tiplere denk gelme ihtimali ya da kalabalıkta cebini denetim etme hissi artık refleks haline geliyor. Bu nedenle İstanbul’da yaşamak istiyorsan semt seçimini yanlışsız yapmak, geceleri yolunu güzel bilmek ve biraz da sezgilerine güvenmek gerekiyor. Kent seni hem yorar hem de temkinli bir birey olmaya zorlar. “İstanbul’da hayatta kalmayı başaran, her yerde yaşar!” kelamı boşa söylenmemiş.
İş imkanları mı? İstanbul hala fırsatların merkezi fakat bedeli ağır!
Kariyer açısından İstanbul birçok bölüme konut sahipliği yapıyor: Medya, dijital, finans, sanat… Ne ararsan var. Lakin yapay zekaya nazaran bu fırsatlar beraberinde gerilim, ağır tempo ve bitmeyen beklentileri de getiriyor. İstanbul’da çalışmak demek, birden fazla vakit özel hayatla vedalaşmak manasına geliyor. Ayrıyeten artan ömür maliyetleriyle, kazandığın paranın kıymetini tam olarak hissedemeyebilirsin. Lakin yeniden de “Ben bir şeyler başarmak istiyorum” diyorsan, İstanbul hala gayelerine ulaşabileceğin en güçlü yerlerden biri. Alışılmış hudut sistemin dayanıklılığını artırman kaide.
Şehri terk etmek özgürlük mü getirir, yalnızlık mı?
Küçük bir Ege kasabasına yerleşmek, sabah kuş sesleriyle uyanmak kulağa hayal üzere geliyor olabilir. Lakin yapay zekaya nazaran taşınmanın birinci aylarında yaşanan özgürlük sarhoşluğu, vakitle yerini yalnızlığa bırakabilir. İstanbul’un sunduğu toplumsal çeşitliliğe ve dinamik hayata alışkın biri için yeni bir etraf kurmak vakit alabilir. Sessizlik başta huzur üzere gelir ancak bir noktadan sonra boşluk hissi yaratabilir. Bu nedenle gitmeden evvel ruh halini, beklentilerini ve ömür önceliklerini güzel tahlil etmelisin. Her kent bir karaktere hitap eder; seninki hangisi, düzgün düşünmek lazım.
İstanbul’dan gidenin aklı kalır, kalan da “Bir gün giderim.” der.
Yapay zekanın en sevdiğimiz çıkarımı şu oldu: İstanbul tam manasıyla bir münasebet kenti. Gidince özlenir, kalınca bazen bıktırır. Fakat ne olursa olsun, İstanbul’un yarattığı anılar, birden fazla kentten daha ağır ve unutulmaz olur. Burada yaşamak sıkıntı fakat öğretici. Her gün yeni bir şey öğrenir, hayatla ilgili diğer dersler çıkarırsın. Kenti terk etmek bir kopuş değil, tahminen de yeni bir versiyona geçmek üzere. Fakat gittiğinde bile içinde bir “Acaba artık İstanbul’da ne oluyor?” sorusu daima kalır.
Peki ya sonuç?
Yapay zekaya nazaran bu sorunun tek ve net bir yanıtı yok. İstanbul’da kalmak ya da gitmek büsbütün ferdi bir tercih. Şayet kent hayatını, dinamizmi, toplumsal hareketliliği ve fırsatları seviyorsan İstanbul hala sana çok şey verebilir. Fakat şayet iç huzuru, sakinlik, tabiata yakınlık ve daha yavaş bir hayat temposu arıyorsan diğer bir kentle yeni bir hayat kurmak çok daha tatmin edici olabilir. Kıymetli olan, hayatındaki önceliklerin ne olduğuna karar vermek. Zira İstanbul’un karşılığı her vakit tıpkı: “Ben buradayım. Pekala ya sen?”
